Ja również spędziłam trochę czasu na Teneryfie i to w tej samej miejscowości - Puerto de Santiago. Chciałabym dorzucić jeszcze kilka ciekawostek zarówno o tym miejscu, jak i o innych częściach wyspy.

W ciągu dziejów Archipelag Kanaryjski nazywano Wyspami Psimi, Wyspami Szczęśliwymi, a nazwa którą nosi teraz, na pewno nie pochodzi od kanarków. Kto zna łacinę, może rozważyć pochodzenie jej od psów. Zasiedlenie wysp przez ludzi okrywa mgła tajemnicy. Jest na ten temat mnóstwo hipotez i trudno powiedzieć, że któraś z nich jest bliższa prawdy od innych. Jedno jest pewne - ludzie ci nie zajmowali się żeglowaniem, ani rybołówstwem.

Wręcz przeciwnie, jak podają przewodniki "byli odwróceni tyłem do morza", co jest dziwne w przypadku wyspiarzy. Zajmowali się uprawą malutkich poletek w górach i hodowlą. Zmieniła się sytuacja, kiedy wyspy opanowali Hiszpanie. Dziś Santa Cruz, stolica Teneryfy, jest największym portem Hiszpani. Guanche, pierwsi mieszkańcy wysp, mieszkali w grotach, chodzili po górach opierając się na długich tyczkach, mumifikowali swoich zmarłych używając do tego m.in. żywicy ze świętego drzewa Drago.

Zostali pobici przez Hiszpanów po krwawych walkach trwających cały wiek XV. Największa masakra nastąpiła pod koniec tych walk w Baranco del Infierno. Jest to bardzo malowniczy wąwóz, do którego wejście znajduje się blisko trasy Puerto de Santiago - Las Americas, w miejscowości Adeje. Stanowi ciekawą trasę dla osób lubiących piesze wędrówki.

Zakończony jest pionową ścianą, po której spływa wodospad. Jadąc dalej w kierunku Santa Cruz mijamy miejscowość Güimar, gdzie w 90 - tych latach ubiegłego stulecia odkryto piramidy. Nie są to piramidy egipskie, ale warto je zobaczyć. Nie stwierdzono jeszcze w jakim celu je budowano, badania posuwają się bardzo wolno, władze hiszpańskie nie wykazują nimi zainteresowania, finansuje je w dużej mierze armator skandynawski Olsen.

CANDELARIA

Dalej mijamy miasteczko Candelaria - miejsce szczególnego kultu Maryjnego, gdzie w XV w. morze wyrzuciło na brzeg figurkę Matki Bożej z Dzieciątkiem. Figurka była przechowywana w grocie przez Guanchów, potem trafiła do pierwszej zbudowanej tu przez zakonników hiszpańskich kaplicy. W roku 1826, podczas niezwykle silnego huraganu, fale morza dosięgły jej i zabrały z kaplicy. Morze ją przyniosło i morze zabrało. Wierną kopię, którą umieszczono w jednym z ołtarzy okazałego sanktuarium, wykonał artysta rzeźbiarz Fernando Estevez w roku 1827.

Nad rozległym placem przed kościołem górują monumentalne rzeźby dziewięciu Menesejów, wodzów plemion Guanchów, wykonane pod koniec XX w. Najpierw ich wymordowano, potem wzniesiono pomniki - oto konsekwencja historii! Wracając do współczesności - na Teneryfę przyjeżdżają obcokrajowcy nie tylko na wypoczynek.

Są tacy, którzy wybierają ją sobie jako miejsce stałego zamieszkania. W miasteczku Puerto de Santiago osiedliła się przed dwoma laty Francuzka, profesorka tańca z Fontainebleau Sophie Margotton. W tym samym czasie przybył tu na stałe znany francuski artysta malarz i rzeźbiarz Bernard Romain, któremu powierzono wykonanie fasady lokalnego muzeum rybołówstwa i siedmiometrowej wysokości posągu Guancha, który ustawiony zostanie w górach, przy drodze do Masca. Ale co najistotniejsze dla nas, Polaków osiadła tu również nasza rodaczka, z pochodzenia Lublinianka, Anna Skrzypek, od roku 1976 mieszkająca w Brukseli.

DELIKATNY ZAPACH POMARAŃCZY

Kilkanaście lat temu stworzyła metodę nauki języków pod autohipnozą, a następnie otworzyła i prowadziła tam jedyną w Europie tego typu szkołę, pod nazwą Abel. Szkoła funkcjonuje doskonale, a pani Anna zamierza na Teneryfie, w Santiago del Teide otworzyć jej filię, połączoną z centrum szkoleniowym i małym hotelikiem, którego plany są już gotowe, a wykonanie potrwa przypuszczalnie do końca roku 2002. A w Santiago del Teide unosi się delikatny zapach pomarańczy, bo główna ulica obsadzona jest drzewami pomarańczowymi, które, jakby zaprzeczając prawom natury, kwitną i owocują jednocześnie.